Selenga yatmıştı.
Gözler kapalıydı. Ama uyku gelmemişti henüz.
Dışarıdan sesler geliyordu. Mutfaktan tıkırtılar. Su sesi. Sonra...
“Selenga, uyudun mu?”
Annesinin sesi.
En Güzel Ses
Selenga düşündü: Annemin sesi neden bu kadar güzel?
Müzik güzeldi. Kuş sesi güzeldi. Yağmur sesi güzeldi.
Ama annemin sesi farklıydı.
Başka hiçbir ses gibi değildi.
“Hayır anne, uyumadım” dedi Selenga.
Kapı açıldı. Annesi içeri girdi. Yatağın kenarına oturdu.
“Ne düşünüyordun?”
“Sesini düşünüyordum.”
“Benim sesimi mi?”
“Evet. Neden bu kadar güzel senin sesin?”
Annesinin Cevabı
Annesi düşündü.
“Belki çünkü sen dünyaya geldiğinde ilk duyduğun sesim” dedi.
“Öyle mi?”
“Doktorlar seni getirdiğinde ben konuştum. İlk söylediğim şey senin adındı. Selenga.”
Selenga o kelimeyi düşündü. Kendi adını annesinin söyleyişini.
“Selenga” dedi annesi şimdi de.
Farklıydı. Başka kimse böyle söylemiyordu.
Sesi Taşımak
“Anne” dedi Selenga. “Okula gittiğimde seni özlüyorum.”
“Biliyorum.”
“Ama sesini içimde taşıyorum.”
“Nasıl?”
“Bilmiyorum. Ama zor gelince sesini düşünüyorum. Ve geçiyor.”
Annesi saçlarını okşadı.
“Ben de öyle yapıyorum.”
“Sen de mi?”
“Sen evde olmadığında sesini düşünüyorum. Ve gülümsüyorum.”
Uyku Gelirken
Annesi kalktı.
“Uyusana artık.”
“Anne?”
“Hm?”
“Bir şey daha söyle.”
“Ne söyleyeyim?”
“Bir şey. Sesini duymak istiyorum.”
Annesi düşündü. Sonra fısıldadı:
“Seni çok seviyorum Selenga. Dünyada kaç tane şey varsa hepsinden çok.”
Selenga gözlerini kapattı.
Ses içinde kaldı.
Uyudu.
Velilere Not
Bu masalı sesli okuyun — yavaş, sıcak, alçak sesle. Çocuğunuzun duyduğu ses masalın kendisinden daha güçlü. En son cümleyi gerçekten söyleyin.