Küçük Zeynep bir yağmurdan sonra gökkuşağını görünce hep "Neden 7 renk var?" diye sorardı.
Bir gün gökkuşağına kadar koştu. Ve orada renklerin konuştuğunu duydu!
"Ben kırmızıyım, en güçlü benim!" dedi kırmızı. "Hayır ben sarıyım, en parlak benim!" dedi sarı.
Küçük mor üzgün üzgün kenarda duruyordu. "Kimse beni sevmiyor..."
"Ben seni seviyorum!" dedi Zeynep. "Sen olmasan gökkuşağı eksik kalır!"
Renkler sustular. Sonra sarıldılar birbirlerine. "Haklısın, hepimiz özeliz. Birlikte en güzeliz!"
O günden sonra renkler asla kavga etmedi. Ve Zeynep, farklılıkların güzelliğini anladı.