Bugün her şey ters gitti.
Sabah çantasını düşürdü. Öğle yemeğinde sevmediği şey vardı. Parkta yağmur yağdı. Eve gelinirken ayakkabısı ıslandı.
Selenga kapıyı açtı.
İçeri girdi.
Annesi mutfaktaydı. Döndü. Baktı. Selenga'nın yüzünü gördü.
“Ne oldu?”
Selenga cevap vermedi.
Kucak
Annesi geldi. Diz çöktü. Selenga'nın seviyesine indi.
“Anlat.”
Selenga anlatmak istemedi. Kelimeler gelmedi.
Annesi kollarını açtı.
Selenga yürüdü. Annesinin kucağına girdi.
Annesi sarıldı. Sımsıkı. Ama boğmadan.
Selenga'nın burnu annesinin boynuna değdi.
Lavanta kokusu. Hep lavanta kokusu vardı annесinde.
Neden İyi Hissettiriyor?
Selenga düşündü.
Kucak sıcaktı. Annесinin kalp atışı duyuluyordu. Yavaş. Düzenli. Güçlü.
“Düp. Düp. Düp.”
O ses her şeyi küçülttü. Kötü gün küçüldü. Islak ayakkabı küçüldü. Her şey küçüldü.
Sadece bu an vardı.
Annесinin kucağı. Lavanta. Kalp sesi.
Anlatmak
Biraz sonra Selenga konuştu.
“Çantamı düşürdüm.”
“Olur.”
“Öğle yemeğinde ıspanak vardı.”
“Biliyorum, özür dilerim.”
“Parkta yağmur yağdı.”
“Evet, gördüm.”
“Ve ayakkabım ıslandı.”
“Şimdi kuruturum.”
Her şeyi söyledi. Annesi dinledi. Hiçbir şeyi düzeltmedi. Sadece dinledi.
“Çok kötü bir gün geçirdin.”
“Evet.”
“Ama bitti.”
Selenga düşündü. “Bitti mi?”
“Bitti. Şimdi buradasın. Ve ben buradayım.”
Yarın
Selenga kalktı.
“Anne?”
“Hm?”
“Yarın da kötü gün olabilir mi?”
“Olabilir.”
“O zaman da kucak açar mısın?”
Annesi güldü. “Her zaman.”
“Söz mü?”
“Söz.”
Selenga rahatladı. Kötü gün gelmesi o kadar da korkutucu değildi.
Çünkü her kötü günün sonunda kucak vardı.
Velilere Not
Zor bir günün ardından bu masalı okuyun. Ve kucağınızı açın. Kelimeler bitmeden sarılın. Bu masal zaten orada başlar.